سلام.....

خبري رسيد که مازيار(شازده) عزيز از اين دنيا رخت بر بستند!

واقعا هنوز نميدونم درسته يا غلط! واقعيت داره يا نه! اصلا کاري به صحت خبر ندارم....

اما اين پست تقديم ميکنم به شازده ي عزيز که بارها با صداي گرمش

اشک ريختم و زندگي کردم! به متانت و تواضعش که حق استادي به گردنم داره!

 چه در قيد حيات باشه و چه نباشه! هميشه

برام عزيزه!

((قابل توجه ناقدان احتمالي ترانه:سعي کردم در اين ترانه ازچهارفاکتورچشم،بال،ابرو گل بيرون نزنم،پس خرده نگيريد))

..............گل بهار..............

چشمي که زود،،،بسته ميشه...ارزش ديدن نداره!

                                                  بالي که زود،،،خسته ميشه...ناي پريدن نداره!

ابري که بي غصه باشه...هواي بارون نداره!

                                                 گلي که پژمرده ميشه...زنده ست ولي جون،نداره!

                                                 ..............................

چشم هميشه بستمي....بال هميشه خستتم!

                                                ابر بدون بغضمي...شاخه گل شکستتـــــــــــــــــــم

يبار مثل آسمونا....باز شو تا پر بگيـــــــــــــــرم!

                                                ببار که تو اين تب زرد...دارم با حسرت ميميـــــــرم

برگاي زرد و، له نکن!!!اميد زندگي دارن!!!!!!!

                                                بال و پرم تو اين سفر...واسه تو طاقت ميـــــــــارن

پرنده من! قفس تويي!..

                        پژمرده من! نفس تويي!...

                                                اميد زندگي به مــــــــــــن....

                                                               فقط همين و بـــس! ((تويـــــــــــِي))!

بهمن ????...((فردين)).

::براي جلوگيري از کار بيهوده ي کامنت بازي! من بعد نظرات توسط نويسنده قرايت ميشوند...فکر نميکنم به حال دوستان تفاوتي داشته باشه!::

 نوشته شده توسط مرتضي توسليان در دوشنبه 10/7/1385 و ساعت 5:36 صبح | نظرات تنها برای نویسنده قابل رؤیتند ()